Maarten van der Horst
Bank nr. 2, 2023
Voor het 50-jarig bestaan van Ruigoord heeft Maarten van der Horst twee bijzondere banken gemaakt zodat bezoekers kunnen zitten en van hun omgeving kunnen genieten. Een hommage aan het dorp dat hem als kunstenaar heeft geïnspireerd en zien opbloeien. De bank is, net als zijn collages, een combinatie van materialen. Met gevelstenen uit het gemeentearchief van Amsterdam, bakstenen en een zwervende steen die hij hier liet landden en balanceren. Van der Horst maakte een rustpunt voor de dolende ziel, stadsnomaden en dromerige flierefluiters.
Maarten van der Horst
Maarten (Mrtn) van der Horst (1961) is een autodidact kunstenaar. Sinds 1980 begon hij met schilderen, maar het steriele wit van het canvas bood weinig inspiratie. Hij ging over op assemblages, die hij “junk-art” noemt. In 1997 ontwikkelde hij de stijl van neo-animisme: assemblages van vergane en natuurlijke materialen zoals hout, roestig ijzer, steen en botten. Hij laat zich inspireren door de vorm en aard van het gevonden materiaal. De sculpturen blijven herkenbaar als boom, plank of steen, maar verbeelden ook elementen uit de dieren- of mensenwereld. Voor Van der Horst is het maakproces een ritueel. In 2008 begon hij met het maken van collages, zowel digitaal als analoog. Daarnaast is van der Horst mede-oprichter van het analoge collage collectief Cut & Paste Art (2010).
For the 50th anniversary of Ruigoord, Maarten van der Horst created two special benches for visitors to sit and enjoy their surroundings. An homage to the village that has inspired and seen him flourish as an artist. The bench, like his collages, is a combination of materials. With facade stones from the Amsterdam municipal archives, bricks and a stray stone that he landed and balanced here. Van der Horst created a resting place for the wandering soul, urban nomads and dreamy fiddlers.
Maarten van der Horst
Maarten (Mrtn) van der Horst (1961) is a self-taught artist. He started painting in 1980, but the sterile white of canvas offered little inspiration. He turned to assemblages, which he calls “junk-art.” In 1997, he developed the style of neo-animism: assemblages of decayed and natural materials such as wood, rusty iron, stone and bones. He is inspired by the form and nature of the found material. The sculptures remain recognizable as trees, planks or stone, but also depict elements from the animal or human world. For Van der Horst, the process of making is a ritual. In 2008, he began making collages, both digital and analog. In addition, van der Horst is co-founder of the analog collage collective Cut & Paste Art (2010).