Detuning Tipping Points (NL/EN)

Een melodie heeft een diversiteit aan noten nodig om te bestaan, net zoals het leven afhankelijk is van een diversiteit aan vormen om te floreren. Zowel muziek als de natuur weven hun schoonheid uit diversiteit, harmonie en balans. Overschrijd deze grenzen en er ontstaat chaos. Een snaar gebroken, is een ecosysteem het zwijgen opgelegd.

In deze kunst performance film speelt een strijkkwartet van kinderen terwijl een onzichtbare kracht hun snaren tot voorbij het breekpunt forceert. Hun 16 snaren symboliseren de 16 kritieke ecologische omslagpunten zoals regenwouden, ijskappen, koraalriffen en andere kwetsbare systemen die op instorten staan. Terwijl de spanning toeneemt, gebeurt het onvermijdelijke: de snaren breken. Iedere gebroken snaar is een verdere verlies van de volheid van de symfonie van het leven, een stukje van de planeet voorgoed het zwijgen opgelegd.

Dit is geen noodlot, maar opzet. Drie zakenmannen zijn verantwoordelijk voor deze langzame vernietiging en nemen de rol aan van de drie schikgodinnen uit de Griekse mythologie. In dit verhaal zijn het echter valse schikgodinnen, geen beschermers van het lot, maar manipulatoren ervan. De derde, die Atropos weerspiegelt; zij die de levensdraad doorsnijdt, spant de muziek snaren van de kinderen steeds strakker en dwingt ze naar een onvermijdelijk breekpunt. Gebonden aan de wil van het kapitalisme en de obsessie met de accumulatie van geld, beslist hij welke toekomsten worden opgeofferd, welke levens voortijdig eindigen.

Dit is geen abstracte waarschuwing. Het gebeurt nu. De rijken en machtigen zien het Noordpoolijs niet als een vitaal ecosysteem, maar als een toekomstige handelsroute. Ze zien bossen niet als longen van de aarde, maar als winstmarges. Net als een orkest ontdaan van haar instrumenten, verliest een wereld ontdaan van natuur haar vermogen om te functioneren, te floreren, en schoonheid te creëren.

Een gebroken snaar snoert de muziek de mond. Een ingestort ecosysteem legt het leven het zwijgen op. Hoeveel moeten er nog breken voordat we iets doen? Dit zijn geen goden van het noodlot. Het zijn mensen. En mensen kunnen gestopt worden.

Geschreven, geregisseerd en geproduceerd door Theo Rekelhof.
Theo Rekelhof (hij/hem) is een milieukunstenaar die zich inzet voor de emancipatie van de natuur. Hij werkt op het kruispunt van muziek en ecologie en onthult hun gedeelde behoefte aan diversiteit, harmonie en evenwicht. Muziek is voor hem een van de grootste uitingen van de mensheid, een kracht die net zo ingewikkeld en levengevend is als de ecosystemen die ze weerspiegelt. Door deze elementen in zijn werk met elkaar te verweven, hoopt hij een diepgaande empathie voor de planeet en haar ecosystemen te inspireren.

In samenwerking met: Amsterdamse Fonds voor de Kunsten, Hebe de Champeaux en Eric Matser.

Duur: 30 minuten

De filmvertoning vond plaats tijdens het festival in september 2025.

---

A melody takes a variety of notes to exist, just as life depends on a diversity of forms to flourish. Both music and nature weave their beauty from diversity, harmony, and balance. Force them beyond their limits, and they unravel into chaos. A string broken, an ecosystem silenced.

In this performance film, a string quartet of children plays as an unseen force tightens their strings past the breaking point. Their 16 strings symbolize the 16 critical ecological tipping points such as rainforests, ice sheets, coral reefs, and other fragile systems nearing collapse. As tension builds, the strings snap, each one a voice silenced, a piece of the planet lost.

This isn’t just fate, it’s deliberate. Overseeing this slow destruction are three businessmen, taking the roles of the Three Fates from Greek mythology. In this story, they are False Fates, not guardians of destiny, but manipulators of it. Bound to the will of money, they decide which futures are sacrificed, which lives end before their time. The third fate, mirroring Atropos; she who severs the thread of life, winds the children’s strings tighter and tighter, forcing them toward inevitable collapse.

This is not an abstract warning. It is happening now. The rich and powerful see the Arctic ice not as a vital ecosystem, but as a future trade route. They see forests not as lungs of the Earth, but as profit margins. Like an orchestra stripped of its instruments, a world stripped of nature loses its ability to function, to thrive, to create beauty.

A snapped string silences the music. A collapsed ecosystem silences life. How many more must break before we act? They are not fate. They are men. And men can be stopped.

Written, directed and produced by Theo Rekelhof.
Theo Rekelhof (he/him) is an environmental artist dedicated to advocating for nature’s emancipation. He works at the crossroads of music and ecology, revealing their shared need for diversity, harmony, and balance. Music, to him, is one of humanity’s greatest expressions, a force as intricate and life-giving as the ecosystems it mirrors. By weaving these elements together in his work, he hopes to inspire a profound empathy for the planet and its ecosystems.

In collaboration with: Amsterdamse Fonds voor de Kunsten, Hebe de Champeaux and Eric Matser.

Duration: 30 minutes

The film screening took place during the festival in September 2025.