Whispering Pipe (EN)

In deze rituele bijeenkomst word je uitgenodigd om een cirkel van rouw te betreden. We komen samen in de buitenlucht, dicht bij de aarde, waar we samen lezen, op de grond liggen en de Whispering Pipe doorgeven. Wat je in de pijp fluistert blijft anoniem: persoonlijke pijn, collectieve rouw, of woorden die moeilijk hardop te zeggen zijn.

De cirkel ontvouwt zich stap voor stap. We werken met de geuren van kruiden, het aardende gewicht van stenen op het lichaam, moddermaskers en geluiden die ons meenemen naar een andere staat van aandacht. Er is een drum, samen lezen, en een moment van blinddoek-rust waarin het lichaam mag vertragen en wegdromen.

Rouw wordt vaak gezien als iets eenzaams, of als een last die we snel moeten overwinnen. In deze cirkel benaderen we rouw anders: als een gedeeld proces, als compost die voedt, als een drempel naar transformatie. Het is een uitnodiging om aanwezig te zijn bij wat eindigt, zonder haast om het te fixen of weg te duwen.

Deze praktijk komt voort uit mijn lopend artistiek onderzoek naar rouw, ecologische verbondenheid en collectieve verbeelding. Als ouder-kunstenaar staan thema’s van zorg en intergenerationeel leren centraal in mijn werk. Ik zie mijn artistieke praktijk als een sociale en ecologische rituele ruimte: een plek om nieuwe vormen van samenzijn te verkennen.

Samen creëren we een veilige bedding om te vertragen, te ademen, en rouw niet alleen maar collectief te dragen.

Nina Boas is een interdisciplinair kunstenaar die werkt op het snijvlak van beeldende kunst, performance, educatie en organisatieontwikkeling. Haar praktijk onderzoekt hoe we ons – in een tijd van diepe vervreemding – opnieuw kunnen verbinden via zintuiglijke ervaring, herinnering, dromen en ritueel. Ze creëert installaties, participatieve ervaringen en dialogische methoden die uitnodigen tot reflectie, transformatie en collectieve verbeelding. Haar projecten variëren van tentoonstellingen en langdurig ecologisch onderzoek tot voorstellingen voor baby’s, inclusieve workshops voor kinderen met speciale behoeften en creatieve processen voor teams in bedrijfs- en onderwijsomgevingen. Als ouder-kunstenaar staat zorg, lichamelijke aanwezigheid en intergenerationele kennis centraal.

Dit evenement vond plaats tijdens het festival in september 2025.

---

In this ritual gathering, You are invited to enter a circle of grief. We come together outdoors, close to the earth, where we read aloud, lie on the ground, and pass the Whispering Pipe. What you whisper into the pipe remains anonymous: personal sorrow, collective grief, or words that cannot easily be spoken aloud.

The circle unfolds step by step. We work with the scents of herbs, the grounding weight of stones on the body, mud masks, and sounds that guide us into another state of attention. There is drumming, reading together, and a moment of blindfolded rest where the body can slow down and drift into dreaming.

Grief is often seen as something solitary, or as a burden we must quickly overcome. In this circle, we approach grief differently: as a shared process, as compost that nourishes, as a threshold into transformation. It is an invitation to be present with what is ending, without rushing to fix or push it away.

This practice grows out of my ongoing artistic research into grief, ecological interconnectedness, and collective imagination. As a parent-artist, themes of care and intergenerational learning are central to my work. I see my artistic practice as a form of social and ecological ritual: a space to explore new ways of being together.

Together, we create a safe ground to slow down, breathe, and carry grief not alone, but collectively.

Nina Boas is an interdisciplinary artist working across visual art, performance, education, and organizational development. Her practice explores how we might reconnect—in a time of deep disconnection—through sensory awareness, memory, dreams, and ritual. She creates installations, participatory experiences, and dialogical methods that invite reflection, transformation, and collective imagination. Her projects span exhibitions, long-term ecological research, performances for babies, inclusive workshops for children with special needs, and creative processes for teams in business and education. As a parent-artist, she centers care, embodied presence, and intergenerational knowledge, inviting participants into slower, more attentive ways of being.

This event took place during the festival in September 2025.